**DRAVEN** *To było okropne uczucie? Co?* Sztywnieję. – Już po wszystkim i potrzebuję kawy. Jego nos przesuwa się po mojej szyi, a moje ciało drży z zachwytu. – Skarbie. *Skarbie?* – Domonic, co ty robisz? – próbuję bezskutecznie odwrócić ciało. Zacieśnia uścisk na mnie, wyciągając mnie ze spiżarni i puszczając, by posadzić mnie przy stole. – Siadaj. Zrobię kawę. – Ale- – Żadnego sprzeciwu. – Prze