**DRAVEN** Moje ciało zamiera, a dłoń odruchowo wędruje, by zakryć szyję. *Czy on patrzy na znak na mojej szyi? Tak!* – Kim pan jest? *Bart! Gdzieś ty mnie, do diabła, wysłał?* Mężczyzna lekko się kłania. – Wierzę, że masz pojęcie, czym jestem, jeśli nie kim. Drżę, robiąc krok w tył. – Jest pan… – przerywam. Nie jestem pewna, czy powinnam wypowiedzieć to, co myślę. A co, jeśli się mylę i on jest t