*****Punkt widzenia Rose***** Jęczę z bólu, gdy furgonetka z turkotem ostatecznie się zatrzymuje – zostawiając mnie szlochającą w pozycji embrionalnej w kałuży własnej krwi. Drzwi pojazdu zostają szybko przesunięte – ujawniając oślepiający strumień porannego słońca wlewający się do niegdyś ciemnej furgonetki – co sprawia, że moje oczy gwałtownie się zamykają... – Cóż, przynajmniej wciąż oddycha..