Była niedziela, środek popołudnia. Leżałyśmy z Lyrą na jej łóżku, gapiąc się w sufit. — Umieram z głodu — jęknęłam, przewracając się na brzuch. — Ja też; mam wrażenie, jakbym nie jadła śniadania — odparła Lyra, również kładąc się na burczącym brzuchu. — Ty zawsze jesteś głodna, Lyra. Nawet gdybyś zjadła trzydzieści minut temu, i tak byłabyś głodna. — Obie wybuchnęłyśmy śmiechem, patrząc na siebie