– O, Wilder, miło, że do nas dołączyłaś – głos Genevieve był jedwabisty, drwiący, a jednocześnie ociekający jadem, gdy zsunęła się z kolan Doma. Elena poczuła, jak te słowa tną ją niczym ostrze. Oczy Doma spoczywały na niej, ale on się nie poruszył. Nie wypowiedział ani słowa. W pokoju zrobiło się duszno. Jej palce zacisnęły się na telefonie, gdy schyliła się, by go podnieść, a instynkt krzyczał,