**Soren** Kazałem mu się trzymać z daleka. Mówiłem poważnie. A przynajmniej *chciałem* mówić poważnie. Ale kiedy głos Jespera roztrzaskał tę chwilę przy łodziach, wyrywając mnie z czegoś, czego *rozpaczliwie* pragnąłem, nie poczułem ulgi. Powinienem był. Powinienem był potraktować to jako drugą szansę – ucieczkę przed kolejnym strasznym błędem, zanim się wydarzył. Zamiast tego, to nagłe przerwanie