Enzo: – Jak się czujesz, Katherine? – zapytałem, wchodząc do sali w izbie chorych. Nie powiedziała ani słowa. Zamiast tego po prostu trzymała się koca, podciągając go pod brodę. Patrzyłem na kobietę, wciąż czując gniew, ale słowa lekarza stada nadal brzmiały mi w głowie. Nie mogłem jej denerwować. Wciąż była krucha i musiałem o tym pamiętać. Musiała mieć zapewniony jak największy komfort i wiedzia