Enzo: – Nie – powiedziała Alaria, zbijając mnie z tropu swoją odpowiedzią. Musiałem spojrzeć na nią drugi raz, próbując przetworzyć fakt, że to była jej ostateczna odpowiedź, podczas gdy ona nie odrywała ode mnie wzroku. – Przepraszam, co? – zapytałem, a ona kiwnęła głową. – Powiedziałam: nie, Enzo – powtórzyła, potwierdzając moje obawy. Przez chwilę nie odezwałem się ani słowem, wpatrując się w n