Serena przewróciła się na ogromnym, zbyt miękkim łóżku po raz setny, a prześcieradła oplatały jej nogi niczym więzy. Słaby blask księżyca wpadał przez cienkie zasłony, kąpiąc pokój w srebrze, ale nie przynosiło jej to ukojenia. Jej żołądek znów zaburczał — był wściekły, natarczywy, niczym bestia odmawiająca zignorowania. Jęknęła. — Poważnie? — szepnęła do nikogo. Dominic jej nie nakarmił. Znowu. O