ŁUP! ŁUP! ŁUP! Głośne, natarczywe walenie wyrwało Serenę ze snu niczym tonącą kobietę przebijającą się na powierzchnię wody. Jej oczy gwałtownie się otworzyły, rzęsy drżały, gdy mózg próbował nadążyć za rzeczywistością. Wciąż była w tym ogromnym łóżku, a nieznajoma pościel splątała jej nogi. Głowa ją bolała, a w ustach miała sucho jak na pustyni. Ale nic z tego nie mogło równać się z furią narasta