– Dominic, twoja matka jest w kuchni – chciała, by jej głos brzmiał stanowczo, ale wyszedł zaledwie zdyszany szept. – Ciągle to powtarzasz, jakby to miało coś znaczyć – mruknął Dominic. – Bo powinno! A co, jeśli wyjdzie i nas tak zobaczy?! – krzyknęła szeptem. – No i co z tego? Jego nonszalancja sprawiła, że zaklęła pod nosem. On był bezwstydny; ona nie. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebowała, było