„Moja”. Żołądek wywinął jej koziołka. To powinno ją wściec. Nie należała do niego. Nie była niczyją własnością. A jednak… Serce rozbolało ją w miejscu, którego nie potrafiła nazwać. Cisza panująca w pokoju pochłonęła ją w całości. Serena siedziała nieruchomo na zimnej podłodze, z kolanami podciągniętymi do piersi i czołem lekko o nie opartym. Głos Dominica — spokojny, niski, pozbawiony skruchy — o