W przeciwnym razie. Nie dokończył tego zdania. Nie musiał; zrozumiała, co miał na myśli. Stałaby się kolejną zużytą rzeczą Dominica i zostałaby pośmiewiskiem. Dominic się zaśmiał – cichym, mrożącym krew w żyłach dźwiękiem. „Wciąż tego nie pojmujesz, starcze” – powiedział, a z każdej jego sylaby kapała czysta arogancja. „Ona nie należy już do ciebie, żebyś mógł jej rozkazywać.” Dłoń Richarda zwinęł