ZIA Niezręczność wisiała w powietrzu. Sprawiała, że trudno mi było usiedzieć spokojnie na krześle naprzeciwko Maximusa. Nie patrzył na mnie, ale i tak czułam się spięta, jakby coś we mnie miało zaraz wybuchnąć i przyprawić mnie o straszny ból głowy. – Chcesz rzucić okiem, zanim podpiszesz? – zapytał Maximus głosem, który brzmiał normalnie po naszym intensywnym starciu pół godziny temu. Wyprostował