ZIA Powoli zamrugałam, otwierając oczy; słabe światło w pokoju sprawiło, że otoczenie przez chwilę było zamazane. Zajęło mi kilka chwil uświadomienie sobie, że leżę na miękkiej powierzchni, a moje ciało wciąż jest obolałe i zbolałe. Próbowałam poruszyć ręką, ale ani drgnęła. Wtedy do mnie dotarło. Zapach Maximusa – głęboki, piżmowy i niemożliwie znajomy – wypełniał powietrze wokół mnie. Odwróciłam