ZIA – Zia – wydyszał Aiden. Jego głos uderzył we mnie jak bicz, ostry i przecinający mgłę zasnuwającą mój umysł. Zamarłam, moje dłonie wciąż drżały na szerokich ramionach Maximusa. Panika wezbrała we mnie, gdy próbowałam go odepchnąć, ale Maximus ani drgnął. Jego uścisk zacieśnił się, a usta napierały mocniej na moje. – Puść mnie – wyszeptałam, bez tchu i gorączkowo, ale Maximus nie słuchał. Zamia