Hazel Moje serce zamarło. „Co masz na myśli? Właśnie powiedziałaś, że miało mnie to chronić”. „Bo miało” – odparła. „W jaki sposób zabicie mnie ma mnie chronić?” Odwróciła się z ironicznym uśmiechem. „Widać, jaka jesteś młoda, skoro nie potrafisz wyobrazić sobie losu gorszego od śmierci”. „Ja—” Moje myśli powróciły do pogardliwego uśmieszku tej luny, która przyszła mi powiedzieć o moich obowiązka