Hazel Usiadłam gwałtownie, dysząc i wpatrując się w ciemność. Ktoś pukał do moich drzwi. – Hazel? Hazel, otwórz drzwi! Co się dzieje? Zadrżałam i powlokłam się do drzwi. Łzy płynęły mi po twarzy. Serce tłukło w piersi. Udało mi się je otworzyć, a Tara natychmiast otoczyła mnie ramionami. Na zewnątrz stało też kilka innych kobiet mieszkających na tym samym piętrze. Uciszała mnie, głaszcząc po włosa