— Chyba żartujesz? — Wpatrywałam się w Declana z założonymi rękami. On opierał się swobodnie o kuchenny blat, a w kąciku jego ust błąkał się ten irytujący półuśmieszek. — Nie żartuję — odparł gładko, unosząc dwa bilety niczym jakąś ofertę pokojową. — Wszystko już zarezerwowane. Wylatujemy jutro rano. Zwęziłam oczy, nie zamierzając mu tego ułatwiać. — I sam o tym zdecydowałeś? — To część naszego