– Spóźniłaś się. Głos Declana przeciął ciemny korytarz, gdy zamknęłam za sobą drzwi wejściowe. Stał do mnie plecami, opierając się jedną dłonią o ścianę, z lekko pochyloną głową. Zmarszczyłam brwi, sprawdzając godzinę na telefonie. 23:32. – Nie wiedziałam, że mam godzinę policyjną – odparłam, odkładając klucze na komodę w przedpokoju. – Nie masz. – Jego palce bębniły lekko o ścianę, a miarowy rytm