Suka uśmiecha się drwiąco, jakby już wygrała. Mam ochotę zetrzeć ten uśmiech z jej twarzy i wepchnąć go prosto do jej chirurgicznie poprawionego gardła. Puls tętni mi w uszach — gorący, gęsty, ogłuszający — zagłuszając brzęk kieliszków szampana, cichy szmer plotek i krążących wokół dziennikarzy. Powietrze cuchnie drogimi perfumami i bogactwem — sztuczne, duszące. Zbiera mi się na wymioty. Powinnam