"Przebolej to." Mój głos z trudem wydobywa się z gardła, chrypliwy i pełen goryczy. Brzmi słabo, nawet dla mnie. Przecieram dłonią twarz, moja skóra jest podrażniona od wycierania łez, do których nie chcę się przyznać. Moje gardło jest ściśnięte, żołądek skręca się w supeł tak ciasny, że mam wrażenie, iż zaraz zwymiotuję. Nienawidzę tego. Nienawidzę tego, że nadal go czuję — jego dotyk pozostający