Perspektywa Viviany Rocco wbiegł do salonu, ściskając w dłoni kartkę papieru; wibrowała w nim podekscytowana energia. – Mamusiu! Zobacz! Zrobiłem rakietę! Rysunek był krzywy, kolorowy i doskonały – ostre przypomnienie, dlaczego w ogóle to wszystko znosiłam. – Jest niesamowita – powiedziała, uśmiechając się, bo potrzebował mojego uśmiechu. – Chcę ją pokazać Vincenzowi. Wiem, że mu się spodoba! – po