Perspektywa Viviany Wciąż byliśmy nad basenem. Rocco, owinięty ręcznikiem, szczebiotał o tym, że jest „prawie zawodowym pływakiem”, gdy nad kamiennym tarasem poniósł się ostatni głos, jaki chciałabym usłyszeć. – O mój Boże... Viviana? Świat zawirował. Odwróciłam się powoli, jakby moje ciało wiedziało, kogo zobaczę, zanim mój umysł zdążył to przetworzyć. Silvia Sartori. Stała tam w dopasowanej, bia