Perspektywa Vincenza W sekundzie, w której zobaczyłem, jak zmienia się postawa Bruna, w moich żyłach popłynął chłód, a każdy instynkt, który doskonaliłem od czasów nastoletnich, obudził się z rykiem. – Weź go – rzuciłem do Viviany. Już podchodziła bliżej z wyciągniętymi rękami. Ostrożnie odwróciłem Rocca i uniosłem go w jej stronę. – Zostań z mamą. – Co się dzieje? – zapytała, a jej oczy rozszerz