Perspektywa Vincenzo Nie planowałem sam zajmować się odwożeniem do szkoły. Ruch we Florencji już gęstniał, mój telefon wciąż wibrował powiadomieniami, które celowo ignorowałem, a jednak przyłapałem się na tym, że ściskam kierownicę mocniej, niż to konieczne, podczas gdy Rocco paplał na tylnym siedzeniu o rysunku, który chciał pokazać nauczycielce. Viviana siedziała obok mnie, zbyt cicha. Co chwil