Perspektywa Viviany – Chcesz drinka? – zapytał, a zanim zdążyłam odmówić, zwrócił się do barmana i i tak zamówił mi jednego. Posłałam mu wściekłe spojrzenie. – Nie, dzięki, nie chcę – odparłam, odwracając się do barmana i prosząc w zamian o zwykłą wodę. Szczerze mówiąc, od tego ciągłego siedzenia zesztywniały mi mięśnie. Jedyne, czego w tamtej chwili pragnęłam, to wrócić do domu i się położyć,