Poczekalnia brzęczy nerwową energią, która przywiera do powietrza jak wilgoć, gęsta, ciężka i niemożliwa do uniknięcia. Siedzę ze skrzyżowanymi nogami na gładkiej drewnianej podłodze, ciało mam złożone nisko w głębokim rozciągnięciu, głowę pochyloną nad kolanami; ciche trzaski moich mięśni i stawów są niemal głośne na tle szeptanych rozmów i szurania niespokojnych stóp. Wokół mnie inne tancerki po