Gdybym wiedział, że ten wieczór skończy się utknięciem w samochodzie pełnym ludzi, których z radością zostawiłbym na pastwę losu pośrodku niczego, pewnie podpaliłbym silnik Tylera, zamiast go naprawiać. Nienawidzę ludzi. Zawsze nienawidziłem. Dzisiejszy wieczór tylko mi przypomniał dlaczego. Restauracja, sztuczne uśmiechy, pusty śmiech – wszystko to drapało mnie po nerwach jak paznokcie po tablicy