Budzę się w pustym łóżku, a podejrzanie ciężka kołdra owija mnie niczym kokon, jakbym miała próbować ucieczki. Przez sekundę wciąż jestem na wpół śpiąca, mrugając w sufit i próbując sobie przypomnieć, gdzie jestem, jaki jest dzień i dlaczego czuję się dziwnie szczęśliwa. Wtedy to do mnie dociera. Zeszła noc. Ramię Tylera wokół mojej talii, jego niski śmiech przy moim uchu, sposób, w jaki całował m