Z perspektywy Elodie Następnego dnia po szkole byłam gotowa po prostu paść. Ciężar całego szkolnego dnia... te szepty, pytania, ciągłe poczucie bycia obserwowaną – to znowu całkowicie mnie wyczerpało. Miałam jedynie ochotę zwinąć się w kłębek w swoim pokoju i zapomnieć o istnieniu świata zewnętrznego przynajmniej na dwa tygodnie. Nyara jednak oczywiście miała inne plany. – Daj spokój – powiedziała