Perspektywa Elodie Gdy nadszedł trzeci poranek, mój żołądek znów zwinął się w niespokojny supeł. Mogłam oddychać normalnie, ale każdy wdech wydawał się płytki. Mama wciąż zerkała na mnie zza stołu, próbując zachowywać się naturalnie, podczas gdy obserwowała każdy mój kęs. – Dobrze ci pójdzie – powiedziała, stukając łyżką w miskę. – Zawsze świetnie radziłaś sobie z prezentacjami. Przesunęłam troch