Z perspektywy Elodie Początkowo myślałam, że źle usłyszałam. Nic takiego? Nic? Dźwięk, który z siebie wydawała, nie był nawet wyraźny, a mimo że wiedziałam, iż płacze, był on stłumiony, cichy. To był ten rodzaj szlochu, który wydają ludzie usilnie starający się nie rozsypać. – Mamo? Brak odpowiedzi. W domu wciąż było zbyt cicho. Gdzie się podziali wszyscy? Zegar na ścianie cicho tykał, a w powietr