*Elora* — Varis, wiem, o czym myślisz. Jego ciemne oczy spoczęły na moich, zimne i nieprzeniknione. — Nie masz pojęcia, o czym myślę. — Proszę, posłuchaj mnie. — Czego, Eloro? — warknął. — Czego? Otworzyłam usta, ale nie wydobyło się z nich żadne słowo. Nie wiedziałam, co jeszcze mogłabym powiedzieć. Zaklął pod nosem i odwrócił się, przeczesując dłonią włosy, a jego ramiona unosiły się gwałtownie.