*Elora* Zaczęło się od pukania. Niezbyt głośnego. Nienaglącego. Po prostu… stanowczego. Siedziałam po turecku na łóżku Kaela, bezmyślnie przerzucając kartki jednej z tych mniej obciążających książek o strategii, które zostawił na wierzchu. Dziennik leżał ukryty pod deską podłogową, nietknięty od nocy, w której go otworzyłam. Pukanie się powtórzyło — potem drzwi się otworzyły i do środka wszedł Kae