*Kaelen* W chwili, gdy Elora zniknęła mi z oczu, coś we mnie pękło. Przed chwilą tam była — walcząca, ocalała, płonąca niczym najjaśniejsza gwiazda na poczerniałym niebie. A w następnej sekundzie już jej nie było, wciągniętej w chaos, gdy góra waliła się wokół nas, pochłoniętej w całości przez wojnę, na którą nie byliśmy gotowi. Moje serce stanęło. W głowie zapadła pustka. A mój wilk… Mój wilk zar