*Elora* Nie spodziewałam się, że drzwi otworzą się z hukiem. Nie spodziewałam się kroków — szybkich, ciężkich, panicznych — niczym bębny wojenne uderzające o kamienną podłogę. Ale powinnam była. Powinnam była wiedzieć, że w chwili, gdy Kael poczuje mój strach i ból, straci panowanie nad sobą. I tak też się stało. Stanął w progu niczym burza uchwycona w pół oddechu — z rozczochranymi włosami, szero