*Kaelen* Ból był prosty. Nie zadawał pytań. Nie domagał się wyjaśnień. Nie wpatrywał się we mnie szeroko otwartymi oczami pełnymi strachu i wiary, pytając: „Czy naprawdę potrafisz mnie ochronić?”. Ból po prostu przychodził. I w tej chwili witałem go z otwartymi ramionami. Moja pięść uderzała w wyściełaną tarczę raz za razem, a ostry huk niosło się po kopule treningowej niczym rytm metronomu nastro