*Elora* Powietrze w pokoju zgęstniało od ciszy, która przygniata kości i sprawia, że wszystko wydaje się bliskie pęknięcia. Kael nie powiedział ani słowa, odkąd wspomniałam o Corvus. Po prostu krążył. Jeden krok. Drugi. Zwrot. I z powrotem. Jego pięści były zaciśnięte tak mocno, że słyszałam trzask kostek. Siedziałam na krawędzi łóżka z dłońmi splecionymi na kolanach, próbując znów się nie rozsypa