Harper Żołądek mi wykręciło. Moje nazwisko w jego ustach brzmiało jak wyrok. Dłoń Declana drgnęła u jego boku, jakby chciał mnie zatrzymać, ale wiedział, że nie może. Postąpiłam naprzód, powoli. – Tak? Strażnik przechylił głowę. – Musimy porozmawiać o pani… dokumentach rekrutacyjnych. Ciało Declana się napięło. A we mnie coś pękło. Nie ze strachu. Ze zrozumienia. Bo tu wcale nie chodziło o rekruta