Harper W akademiku było cicho, kiedy wróciłam. Zbyt cicho. Łóżka były pościelone, okna uchylone, by wpuścić późno-popołudniowe powietrze, a cichy szelest liści na zewnątrz był jedyną rzeczą powstrzymującą moje myśli przed wirowaniem. Moje współlokatorki były pewnie teraz na zajęciach, za co byłam wdzięczna. Nie miałam siły teraz z nikim rozmawiać. Rzuciłam torbę przy drzwiach i usiadłam na brzegu