***Hazel*** Budzę się przed budzikiem. Nie wypoczęta. Nie zregenerowana. Po prostu… obudzona. W pokoju panuje cisza, do której nie jestem przyzwyczajona. Żadnych krzyków przez ściany. Żadnych basów trzęsących deskami podłogowymi. Żadnych syren rozcinających sen co dwadzieścia minut. Przez chwilę leżę, wpatrując się w sufit i czekając, aż wydarzy się coś złego. Nic się nie dzieje. Jocelyn nadal śpi