***Hazel*** Tym razem budzę się powoli. Nie z krzykiem. Nie ze strachu. Tylko od cichego szelestu materiału. Przez chwilę nie pamiętam, gdzie jestem. Pościel jest bardziej miękka niż moja. Materac twardszy. Powietrze pachnie delikatnie czystą pościelą i tą drogą wodą kolońską, której używa Gideon i która zdaje się przylegać do wszystkiego w tym pokoju. Wtedy ją dostrzegam. Jakaś nieznajoma kobieta