***Gideon*** Ona po prostu drży. Jej ciało wzdryga się raz, potem drugi, a dźwięk, który z niej uchodzi, jest cichy i załamany, i w niczym nie przypomina tamtego ostrego krzyku. Natychmiast przyciągam ją mocniej do siebie; jedno ramię owijam wokół jej ramion, drugim otulam tył jej głowy, i kołyszę ją bez zastanowienia. W tył i w przód. Powoli. Miarowo. Jakby była czymś kruchym. Jakby była moja. –