**POV Margot** Gdy weszliśmy głębiej do jadalni, hałas osiadł w stałym szumie wokół nas. Coraz więcej więźniów i dziewcząt zajęło swoje miejsca przy stołach, a atmosfera była gęsta od napięcia, szeptów i ukradkowych spojrzeń. Czułam na sobie tak wiele oczu. Na nas. Bardziej na nim. Cobana to nie obchodziło. Szedł z tą samą pewnością siebie i arogancją, jakby powietrze rozstępowało się przed nim. D