**Punkt widzenia Margot** – Boisz się mnie, Margot? – zapytał tak wprost, a coś w sposobie, w jaki wypowiedział moje pełne imię – wyraźnie, z premedytacją, bez żadnego zdrobnienia czy cienia czułości – sprawiło, że krew ścięła mi się w żyłach. Margot… Nie Bella… Nie w tej chwili… Nazywał mnie tak tylko wtedy, gdy był śmiertelnie poważny lub absolutnie zdeterminowany, by postawić na swoim. Skinę