**Oczami Margot** Dźwięk wyrwał mnie ze snu, zanim byłam na to gotowa. Ciche mruknięcie. Z początku ledwo słyszalne, ale wystarczające, by zwrócić moją uwagę i wyrwać z półsnu, w którym dryfowałam... Zamrugałam w ciemność, konsternacja okrywała mnie jak mgła. Cela wciąż spowita była cieniami, jedynie słabe smugi bladego złota zaczynały wkradać się przez zakratowane okno od strony wczesnego słońca.