**Punkt widzenia Margot** Dźwięk butów uderzających o beton, a po nim głęboki męski głos krzyczący coś niezrozumiałego, wyrwał mnie z gęstej mgły snu. – Jazda, kobiety! Trzydzieści minut! Wstawać, ubrać się i w szereg! Zamrugałam mocno, przestraszona i zdezorientowana, mój mózg nie nadążał za ciałem. Moje ramiona instynktownie wyciągnęły się nad głowę, gdy moje plecy wygięły się na cienkim materac